www.kredytowa.biz

Raty i kredyty

Po przyjemnej części formalności, w której to przekazuje się nam nowinę o przyznaniu kredytu następuje ta mniej przyjemna – raty. Tak to już jest , że nie ma w życiu nic za darmo i wszystko co się pożyczyło należy kiedyś zwrócić – często z odsetkami. Dlatego kredyty hipoteczne wbrew pozorom nie są dla ludzi biednych. Niby jest to rozwiązanie dla tych, którzy w końcu chcieli by pójść na swoje, ale wiąże nas długoterminową umową, której nie da się zerwać przed spłatą zadłużenia. Warto więc przy wyborze kredytu zastanowić się czy będzie nas stać na jego spłatę , dlatego zwróćmy szczególną uwagę na oprocentowanie. Jak się szybko okaże kredyt jest więc usługą, którą należy kupić, a nie „pożyczyć”. I to często za grube pieniądze. Kredyty hipoteczne oferują raty równe, lub malejące. Jeżeli stać Cię na większą wpłatę przez kilka pierwszych miesięcy , później Twoje raty będą mniejsze. . Z każdym miesiącem będą się obniżały. Ale jeżeli jesteś przekonany, że później zabraknie Ci na coś gotówki wybierz jednak pierwszą opcję. Wtedy Twoje raty będą stałe. Wysokość rat, oraz Twoją zdolność kredytową ( to, czy w ogóle możesz do otrzymać a jeżeli tak to jak wysoki) obliczy pracownik banku. W tej chwili jednak tak wiele banków oferuje tego typu kredyty, że praktycznie każdy może otrzymać pożyczkę –czy posiada zdolność kredytową, czy też nie. Często jest to nielegalne. Ale czegóż się nie zrobi aby tylko zadowolić nowego klienta. A tak naprawdę przecież liczą się tylko pieniądze. Pracownik banku dobrze wie, że często pożyczka zaciągnięta na kupno mieszkania wiąże się z decyzją o wzięciu kolejnego kredytu. I gdzie wtedy przyjdzie „obdarowany” poprzednią pożyczką? Oczywiście do zaufanego banku, który nie odmawia pomocy. A im więcej weźmie z niego pieniędzy, tym więcej będzie musiał ich oddać. I tak bankowcy tylko zacierają ręce i liczą zyski. A taki przeciętny człowiek, który marzy o własnym kącie jest często naiwny. Nie przegląda dobrze umowy , którą podpisuje , bo wierzy ślepo urzędnikowi. No cóż. . jak tutaj nie zaufać ubranemu w garnitur człowiekowi. Przecież on musi mówić prawdę. Tym czasem urzędnik dodrze wie, że „jak Cię widzą tak Cię piszą” i ,że ubranie tylko pomoże mu osiągnąć cel. Niestety takie są realia. W wyścigu szczurów zwyciężą tylko najlepsi. A może najsprytniejsi? Jak zwał, tak zwał. W każdym razie wilk jest syty, i owca cała. I o to właśnie chodzi.